तेरी भी चुप और मेरी भी चूप...

"अधीर मन झाले, मधुर घन आले ,धुक्यातुनी नभातले,

सख्या प्रिया सरीतुनी सुरेल धुंद स्वर हे आले......"

अस मस्त गाणं गुणगुणतच सिमा मस्त स्वयंपाकाच्या तयारीत असते. तोवर तिचा नवरा राजेश काहीही कारण नसताना "काय तो भसाडा आवाज" अस म्हणत येतो....तिचा पारा चढतो "हो असुदे, तुझा काय खूप छान आहे का मग? एकतर हे माझ आवडत गाणं. त्यात मी गाणं म्हणू नाही म्हणू याला काय करायय आणि तू अंथरूणाच्या घड्या करून आलायस ना? "

दिवस रविवारचा सिमा आणि राजेश दोघांनाही सुट्टीच होती. त्यांच लग्न होऊन तीन वर्ष झाले होते. दोघ जाॅब करत असल्याने बाळाचा विचार अजून केला नव्हता....लग्नाला तीन वर्ष होऊन गेल्याने बर्‍यापैकी दोघांना एकमेकांचा स्वभाव पुरून ऊरला होता. दोघेही हजरजबाबी आणि स्वत:चच खर करण्यात माहीर.....राजेशचे आई-वडील गावी होते, शेती पाहायचे....सीमा आणि राजेश जाॅबसाठी मुंबईत राहयचे. त्यांच गाव मुंबईपासून साधारणत: तीन साडेतीन तासावर होत. त्यामुळे सणावारालि किंवा जोडून सुट्टी आली की दोघांची ट्रिप थेट गावाकडे असायची. दोघांनाही आवडायच गावी जायला. मस्त जम बसलेला दोघांचा....म्हणायला गेल तर एकदम लक्ष्मी-नारायणाचा जोडा. हा मतभेत असायचे पण दोघांमध्ये एकमेकांना ऐकून घेण्याची क्षमता जास्त होती. त्यामुळे वाद झालेच तरी समेट व्हायला वेळ नाही लागायचा आणि मध्यस्थीचीही गरज नसायची. जस काय या दोघांना एकमेकांशिवाय अन्य कोणाचीच गरज नाही.....

तर आपण कुठ आलेलो भसाडा आवाज. राजेश "काय ग सिमा तुला चेष्टा वैगेरे कळती का ग, मी चेष्टेत म्हटल तस तुझ्या आवाजाला. " 

सिमा "हो का? आजकाल लोक चेष्टेत सगळकाही खर सांगतात. समोरच्याला टोमणाही मारतात आणि चेष्टा होती म्हणून सोडून द्या म्हणून मोकळेही होतात." 

राजेश "राईचा पर्वत करनं तुझ्याकडून शिकाव, किती ती बडबड करतेय एवढ्याशा गौष्टीवरूनन." 

सिमा "हो हो करते मी राईचा पर्वत...सत्य हे नेहमीच कटू असत." 

राजेश "काय ग सिमा काय बोलतेयस तु तुझ तुला तरी कळतय का? कसल सत्य नी कुठल सत्य? काहीही" 

सिमा "तु गाण म्हटलस की छान म्हणायच आणि तु माझ्या आवाजाला नाव ठेवायचीस; हे बर पटत तुला?" 

राजेश "मग तुही माझ्या आवाजाला नावं ठेव. मी कुठ काय म्हणतोय तुला."

 सिमा "अरे पण बायकोची खोटी स्तुती करायला काय जातय तुझ? तु म्हटलेल गाण म्हणा किंवा तु बनवलेला चहा किंवा तु बनवलेलं आॅम्लेट कसही असलं, चव कमी-जास्त असेल तरी तुझ मन राखण्यासाठी मी म्हणतेच ना छान झालय." 

राजेश "आपल्याला नाही जमत बाबा खोट बोलायला, कमी-जास्त होऊनही नावजायला. जो जैसा है वैसाही हम बताते है" (खरतर राजेशलाही सिमाच म्हणनं एव्हाना पटल होत पण माघार कशी घ्यायची; म्हणून शक्य होईल तोपर्यंत सिमाबरोबर वाद घालत होता.) राजेश अजिबात माघार घेत नाहीए पाहून सिमा जास्तच चिडते.

सिमा "काही माणसांना अस वाटत मीच खूप शहाणा, बाकी कोणाला काही कळतच नाही."

 राजेश "तुला अस वाटत नाही मी ऐकून घेतोय याचा अर्थ तु जास्तच बोलतेय."

 सिमा "जास्त नाही, खर तेच बोलतेय" राजेशही थोडा चिडतोच...

होत अस की राजेश होता चेष्टेच्या मुडमध्ये आणि सिमा होती गाण्याच्या मुडमध्ये. राजेशच्या बोलण्याने सिमाचा गाण म्हणण्याचा मूड आॅफ होतो आणि सिमाच्या सिरीअस बोलण्याने राजेशचा मूड तापतो..... तेव्हड्यात दाराची बेल वाजते,,,आता परत दार कोण ऊघडणार कारण दोघे भांडणाच्या तालात आणि घरात दार ऊघडायला तिसर कोणी नव्हत...तिकडे बेल वाजण चालूच होत. शेवटी राजेशच जातो कारण सिमा लवकर ऊठून घरातल आवरत होती आणि राजेश ऊशिरा ऊठलेल्या त्याने एकही काम केल नव्हत...निदान यान दार ऊघडण्याच काम तरी कराव अशी बायकोची ईच्छा. सिमा तस काही बोलली नव्हती पण तिने राजेशकडे टाकलेला कटाक्ष तसच काहीतरी सांगून गेला.....
राजेश दार ऊघडतो, जोशीकाकू आत येतात. जोशीकाकूंनी थालीपीठ आणल होत द्यायला. जोशीकाकू त्यांच्या शेजारीणबाई. तसा या दोघांचा शेजार्‍यांशी संपर्क सुट्टीच्याच दिवशी. जोशीकाकूंचा या दोघांवर खूप जीव होता आणि त्यांना या दोघांच कौतुकही वाटायच कारण कधी दोघांच भांडण वैगेरे ऐकायला मिळत नव्हत.....

जोशीकाकू "काय ग सिमा बाहेर ये, अगोदर हे गरम-गरम थालीपीठ खाऊन घ्या दोघे आणि मग बाकी काम आवरा." 

सिमा किचनमधून बाहेर येते. "हो काकू हे बघा आलेच, भूक लागलेय मलापण." राजेशही लगेच ब्रश करून हजर. "काकू काय मस्त वास सुटलाय." 

जोशीकाकू "खावून घ्या पटकन, थंड झाल्यावर चांगल नाही लागत." राजेश थालीपीठाचा एक घास तोडून घेतो आणि पहिल्यांदा सिमाला चारतो. सिमाही रागातच घास चावून खाते. काय करणार जोशीकाकूंसमोर राजेशला कस नाही म्हणणार. त्यांना भांडण झालेल कशाला कळू द्यायच....दोघेही मस्तपैकी थालीपीठावर ताव मारून फस्त करतात.

सिमा; राजेश, जोशीकाकू आणि स्वत:साठी चहा आणते.  

राजेश ऊगीचच मघाचा सिमाचा राग घालवण्यासाठी "चहा मस्त झालाय बर का..." 

जोशीकाकूही त्याला दुजोरा देतात. सिमाही राजेशची खेचण्याच्या दृष्टीने "हो का मग आणखी देवू का?" 

राजेश "मला माहीत आहे तुझ माझ्यावर प्रेम आहे,,,,पण सध्यातरी नको डब्बल चहा." सिमा त्याच्याकडे बघून नाक मुरडते. 

जोशीकाकू यावर हसतच "चला तुमच चालूद्या, मी निघते. काही हव असलं तर कळवत जा." म्हणून निघून जातात. सिमा दार लावते आणि मागे वळते तर तिच्या मागोमाग राजेश....."काय रे नौटंकी मला घास कशाला भरवत होतास" 

"असूदे ग माझ प्रेम आहे तुझ्यावर...." म्हणून तिच्या खांद्यावर हात टाकतो.

 "हो माहीतेय तुझ प्रेम....." सिमा त्याचा कान ओढतच. 

"आपली कितीही भांडण झाली तरी 'तेरी भी चूप और मेरी भी चूप' असच राहयच....बाहेर कळू नाही द्यायच भांडण झालेल....मग घरात कितीही भांडू नो प्रोब्लेम ! कशी वाटली आईडिया? " राजेश

यावर सिमाला खूप हसू येत "तूपण ना एक नंबर ड्रामेबाज आहेस "तेरी भी चूप और मेरी भी चूप म्हणे." आणि हसत-हसतच ती राजेसला हग करून त्याच्या मताला सहमती दर्शवते.

.......समाप्त......

वाचकहो, सांगायच तात्पर्य एवढच की प्रत्येकच नवरा-बायकोत भांडणं होत असतात. ती दुसर्‍यांना सांगून त्याचा विपर्यास करत बसण्यापेक्षा स्वत:च मिटवलेली बरी. कारण बाहेर चुकून जरी समजल दोघांच्यात भांडण झालय तर ते मिटवणारे क्वचित आणि आगीत तेल ओतणारे व मजा पाहणारेच जास्त असतात. त्यामुळे मलातरी राजेश व सिमाचा "तेरी भी और मेरी भी चूप" वाला फंडा आवडला; तर तुम्हाला तो कसा वाटला ते कमेंन्ट करून नक्की कळवा....धन्यवाद !

हो आणि माझ्या रंग आयुष्याचे या फेसबुक पेजला नक्की फाॅलो करा.....

©माधुरी दिपक पाटील

फोटो_साभार_गुगल

All copyrights are reserved.

Post a comment

0 Comments